Οι ποικιλίες της πατάτας καθορίζονται κυρίως από το εξωτερικό χρώμα της φλούδας της (κίτρινο, καφέ, ροζ, κόκκινο ή μωβ) αλλά και το χρώμα της σάρκας της (άλλοτε άσπρο, στο χρώμα του δέρματος ή ελαφρά κίτρινο) και σε κάθε περιοχή του κόσμου, έχουν αναπτυχθεί και επιλεγεί διαφορετικές ποικιλίες οι οποίες ευδοκιμούν με τον καλύτερο τρόπο στις κατά τόπους εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες. Από τις ποικιλίες της πατάτας που καλλιεργούνται η κυριότερη είναι η κίτρινη πατάτα (με μεγάλους κονδύλους με ελαφρά κίτρινη σάρκα) η οποία εμφανίζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.

Η πατάτα περιέχει σημαντικές ποσότητες σύνθετων υδατανθράκων. Οι υδατάνθρακες της πατάτας διασπώνται πάρα πολύ αργά σε απλές ζαχαρούχες ουσίες, που εισέρχονται στο αίμα. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης βιταμίνης C. Μια ψητή πατάτα μαζί με τη φλούδα της περιέχει περίπου 1137 μg καλίου, κάπου το 1/3 της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει φυσιολογικά. Περιέχει σχεδόν διπλάσια ποσότητα απʼ ότι μια μέσου μεγέθους μπανάνα. Η θερμιδική της αξία, βραστή ή ψητή, είναι 90kcal περίπου ανά 100γρ. Αν όμως τηγανιστεί, ρουφάει αρκετό λάδι, με αποτέλεσμα η θερμιδική της αξία να διπλασιάζεται ή να τριπλασιάζεται.

Καταναλώνετε την πατάτα με την φλούδα, όσο γίνεται, αφού προηγουμένως την έχετε πλύνει σχολαστικά, τρίβοντάς την με μια μαλακή βούρτσα. Μπορείτε να συνοδεύσετε τα ψητά κρέατα όπως μπιφτέκια, μπριζόλες, κοτόπουλο. Η φλούδα της πατάτας με τα μοναδικά συστατικά της, βοηθά στο να απορροφηθούν πολλά ζημιογόνα για τον οργανισμό χημικά. Η φλούδα της πατάτας επίσης περιέχει το συστατικό χλωρογενικό οξύ που, σύμφωνα με έρευνες επιστημόνων του Πανεπιστημίου Maine στο Onoro, έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες.

Αν έχετε στη συνήθεια να καθαρίζετε πατάτες ώρες πριν τις μαγειρέψετε και να τις κρατάτε σε νερό για να μη μαυρίσουν, θα έχουν βέβαια την όψη της φρέσκιας, αλλά το νερό, θα τους έχει ήδη αφαιρέσει ένα μέρος των πολύτιμων συστατικών τους.

Το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, είναι να βράσετε την πατάτα και να απορρίψετε το νερό που έβρασε. Η βιταμίνη C και μερικές ακόμα βιταμίνες Β «ξεπλένονται» στο νερό. Υπολογίζεται ότι μια βρασμένη πατάτα, χάνει τη μισή ποσότητα της βιταμίνης C και Β, και χάνει επίσης και το 40% του καλίου που περιείχε.

Πιο συνοπτικά:

  • Οι πατάτες που επιλέγετε πρέπει να είναι βιολογικές, διότι οι πατάτες (όπως επίσης το σέλινο και το σπανάκι) απορροφούν περισσότερα φυτοφάρμακα, ενώ οι καλλιεργητές την ψεκάζουν συχνά, καθώς προσβάλλεται από διάφορους μύκητες.
  • Οι πατάτες που επιλέγετε πρέπει να είναι σκληρές χωρίς μεγάλα κοψίματα, μώλωπες ή αποχρωματισμούς.
  • Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έχουν βλαστούς ή πράσινο χρώμα. Το πράσινο χρώμα είναι δείκτης τοξικότητας και υψηλής ποσότητας σολανίνης, μιας τοξίνης εξίσου επικίνδυνης με την στρυχνίνη. Η σολανίνη μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις, πονοκεφάλους, διάρροιες, εμετούς, ακόμα και τον θάνατο. Επίσης, όταν μια πατάτα είναι πικρή πρέπει να πεταχτεί, διότι η πικρή της γεύση μπορεί να είναι ένδειξη αυξημένης σολανίνης.
  • Αποθηκεύετε τις πατάτες σε μέρος δροσερό (8 οC – 12 οC), ξηρό και σκοτεινό (υπόγειο). Όχι στο ψυγείο, διότι αν οι υδατάνθρακες αλλοιωθούν δίνουν δυσάρεστη γεύση.
  • Ποτέ μην τοποθετείτε κρεμμύδια και πατάτες κοντά το ένα στο άλλο, καθώς τα αέρια που εκπέμπει το καθένα μπορεί να προκαλέσουν αλλοιώσεις στο άλλο.