• Αύξηση της ποσότητας ινών στη δίαιτά μας από το παρόν ποσοστό των 20g την ημέρα στα 30g τη μέρα. Για να επιτευχθεί αυτό, συνίσταται μια αύξηση στην κατανάλωση ακατέργαστων δημητριακών, φρούτων και λαχανικών. Τα ποσοστά των ινών για το μαύρο ψωμί είναι 9%, για το χωριάτικο 5% και για το λευκό 3%.
  • Ελάττωση της ποσότητας ζάχαρης στα 20 κιλά το χρόνο! Η ζάχαρη από τα πρόχειρα φαγητά δεν πρέπει να υπερβαίνει το μισό από αυτή τη ποσότητα.
  • Ελάττωση της κατανάλωσης αλατιού στα 3g από το παρόν ποσοστό των 7-9g τη μέρα.
  • Δεν είναι ανάγκη να ελαττώσουμε την πρόσληψη πρωτεϊνών, αρκεί να παίρνουμε περισσότερες πρωτεΐνες από φυσικές πηγές. Με άλλα λόγια να τρώμε περισσότερα λαχανικά από κρέας.

 

Είναι δύσκολο για ένα πρόγραμμα Αγωγής Υγείας να είναι πιο σαφές όταν το κοινό που απευθύνεται έχει άγνοια περί διατροφής. Απαιτείται συνδυασμός ενός ευρέως φάσματος τροφών στη δίαιτά τους. Αυτό όμως για πολλούς ανθρώπους δεν είναι πρακτικό. Αυτός είναι και ο λόγος που η συμπλήρωση μπορεί να αποδειχτεί ωφέλιμη.

Σε μια έρευνα σχετική με αυτό το θέμα, το 95% των ανθρώπων που ρωτήθηκαν είπαν ότι η δίαιτά τους ήταν ήδη ισορροπημένη. Κι όμως, κρατικές στατιστικές έρευνες εξακολουθούν να δείχνουν ότι αυτό απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

 

Πότε χρειάζεται η συμπλήρωση;

Πολύ λίγη σημασία έχει δοθεί στις βιταμίνες και τα μέταλλα των τροφίμων, και ούτε έχει γίνει κάποια αναφορά σχετικά με τη συμπλήρωση.

Υπάρχει μια άποψη κατά την οποία ο άνθρωπος δεν χρειάζεται συμπληρώματα βιταμινών ή μετάλλων αν η δίαιτά τους είναι ισορροπημένη. Οι ειδικοί που στηρίζουν αυτή την άποψη πιστεύουν ότι μια δίαιτα με τις τέσσερις βασικές κατηγορίες τροφών παρέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να διατηρήσει καλή την υγεία του.

Έχουν δίκιο όμως οι ειδικοί να πιστεύουν ότι είναι δυνατόν ένα κανονικό διαιτολόγιο να δώσει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα; Σύμφωνα με μελέτες τρώμε πολλά λίπη και πολύ λίγες ίνες. Ο συνδυασμός των επεξεργασμένων υδατανθράκων (π.χ. ζάχαρη) με περιορισμένες ίνες, συμβάλει στην αύξηση κινδύνου καρδιοπαθειών, καρκίνου και διαβήτη. Προφανώς λοιπόν ένα κανονικό διαιτολόγιο σχετίζεται με κακή υγεία.

Ας υποθέσουμε ότι θα μπορούσαμε να έχουμε ένα «τέλειο» διαιτολόγιο με φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ακατέργαστα δημητριακά, λογικές ποσότητες γαλακτοκομικών προϊόντων και λίγα ψάρια. Θα μπορούσε αυτό το διαιτολόγιο να μας δώσει επαρκείς ποσότητες βιταμινών και μετάλλων;

Τα τρόφιμα συχνά μαζεύονται πριν ακόμα ωριμάσουν για να μη χαλάσουν μέχρι να φτάσουν στο Supermarket ή στη λαϊκή σας. Αν εξαιρέσουμε τη περίπτωση που θα είχατε τη δυνατότητα να καλλιεργείτε τα δικά σας φρούτα και λαχανικά, πολλά από τα προϊόντα που τρώτε έχουν μαζευτεί άγουρα, π.χ. οι μπανάνες μαζεύονται πράσινες για να εξαχθούν στις διάφορες χώρες, και ωριμάζουν τεχνητά σε θερμούς θαλάμους. Η διαδικασία ωρίμανσης πάνω στο φυτό αυξάνει το θρεπτικό περιεχόμενο του λαχανικού.

Πολλά από τα σύγχρονα τρόφιμα έχουν παρασκευαστεί με έξτρα συστατικά σε σχέση με το φαγητό που έφτιαχνε η προγιαγιά μας. Παράδειγμα το ψωμί φτιαχνόταν μόνο με στάρι, νερό, βούτυρο, προζύμι και κάποιο γλυκαντικό για να βοηθήσει το προζύμι να φουσκώσει. Σήμερα, ένα μοντέρνο καρβέλι ψωμί μπορεί να περιέχει εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, ουσίες χρωματισμού και «βελτίωσης», όπως επίσης μυκητοκτόνα και χημικά υπολείμματα από διάφορες διαδικασίες συσκευασίες και  καθαρισμού. Αυτά τα περίπλοκα συστατικά μπορεί να περιπλέξουν την διαδικασία της πέψης μας, να μεγαλώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αλλεργιών, και να αυξήσουν την ποσότητα τοξικών χημικών στον οργανισμό μας.

Διάφορα πρόσθετα στην αλυσίδα τροφής έχουν αυξήσει την ανάγκη μας για κάποιες βιταμίνες και μέταλλα. Για παράδειγμα, υπάρχουν υπολείμματα υδραζίνης από μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές. Τα μυκητοκτόνα εισέρχονται στο φυτό μαζί με τα θρεπτικά συστατικά και γίνονται μέρος της τροφής που θα φάμε μετά. Έχει αποδειχθεί ότι αυτά τα σύμπλοκα υδραζίνης αυξάνουν τις ανάγκες μας για βιταμίνη Β6.

Ποια άλλα χημικά υπάρχουν στα τρόφιμα, ποιες θρεπτικές ανάγκες έχουν δημιουργήσει και δεν εκπληρούνται από ένα “επαρκές” διαιτολόγιο;

Τα φυτά δεν χρειάζονται πάντα τα ίδια θρεπτικά συστατικά όπως οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, τα φυτά δε χρειάζονται σελήνιο, ιώδιο ή χρώμιο για να αναπτυχθούν. Όμως αν ο άνθρωπος στερηθεί το σελήνιο, κατά τις έρευνες, δημιουργούνται κάποια προβλήματα του καρδιακού μυ και αυξάνει ο κίνδυνος του καρκίνου. Η έλλειψη ιωδίου μπορεί να προκαλέσει βρογχοκήλη. Η έλλειψη χρωμίου μπορεί να προκαλέσει διαβήτη.

Δεν τρώμε τις ίδιες ποσότητες τροφής σαν τους προγόνους μας, διότι δεν εργαζόμαστε το ίδιο. Αυτό σημαίνει ότι αν χρειαζόμαστε την ποσότητα του β-καροτένιου που υπάρχει σε δύο λίμπρες καρότα αλλά τρώμε μόνο μία λίμπρα, κινδυνεύουμε να έχουμε ανεπάρκεια β-καροτένιου.

Εξαιτίας των προβλημάτων που αναφέρονται παραπάνω, είναι δύσκολο να βασιστούμε ότι οι τροφές μας μπορούν να μας παρέχουν τα απαιτούμενα θρεπτικά συστατικά, ακόμα κι αν έχουμε πλήρη έλεγχο την καλλιέργεια και παρασκευή των τροφών μας. Τα στοιχεία όλο και περισσότερο δείχνουν τα βέλτιστα θρεπτικά επίπεδα υπάρχουν.

Προφανώς τα συμπληρώματα δεν απαρτίζουν ολόκληρο το διαιτολόγιο. Τα συμπληρώματα είναι προσθήκες σε μία ήδη καλή δίαιτα. Αν χρησιμοποιηθούν σωστά, είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι τα συμπληρώματα μπορούν να βοηθήσουν στην βελτιστοποίηση της υγείας.