Το κυριότερο κατιόν από ότι ξέρουμε μέχρι σήμεραμέσα στα κύταρρα του σώματος είναι το κάλιο (Κ ) αλλά και το μαγνήσιο (mg ) είναι επίσης παρόν. Στα υγρά που περιλούουν τα κύτταρα (εξωκυτταρικά υγρά) το βασικό κατιόν είναι το νάτριο (Na ), αλλά και μία μικρή ποσότητα ασβεστίου (Ca  ) είναι επίσης παρούσα. Επειδή τα ιόντα μπορούν να κινηθούν ελεύθερα δια μέσου των κυτταρικών μεμβρανών ή διατήρηση του καλίου μέσα και του νατρίου έξω από τα κύτταρα είναι μια διαδικασία που απαιτεί ενέργεια (Αντλία Νατρίου). Η διατήρηση αυτού του ισοζυγίου είναι πολύ σημαντική για την εξασφάλιση του σωστού όγκου νερού μέσα ακι έξω από τα κύτταρα του σώματος. Η ανισορρόπηση μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση ή -αντίστροφα – σε οιδήματα (κατακράτηση νερού). Όλα τα θετικά φορτισμένα κατιόντα εξουδετερώνονται από έναν ίσο αριθμό φορτισμένων ανιόντων έτσι ώστε η οξύτητα του υγρού των κυττάρων του σώματος να διατηρήται σχεδόν ουδέτερη. Η μεταβίβαση των νευρικών ώσεων (παλμών) και η συστολή των μυών εξαρτώνται από τη σωστή εξισορρόπηση ηλεκτρολυτών στην κυτταρική μεμβράνη. Κάθε φορά που ενεργοποιείται ένα νεύρο ή ένας μυς υπάρχει μία φόρτωση ώσεων που επιτρέπει στο νάτριο και το ασβέστιονα εισέλθουν στο κατάλληλο κύτταρο. Ταυτόχρονα το κάλιο και το μαγνήσιο εξέρχονται απ` το κύτταρο. Από τη στιγμή που θα έχει παρέλθει η ώση, η ιοντική αντλία μπαίνει σε δράση για να αποκαταστήσει την αρχική ισορροπία. Τα νεύρα (ειδικότερα τα αποκαλούμενα κινητήρια νεύρα) που διεγείρουν στη πράξη τη σύσπαση των μυών εξαρτώνται από τη σωστή ιοντική αναλογία ασβεστίου – μαγνησίου μέσα στο αίμα. Όταν το ασβέστιο βρίσκεται σε έλλειψη, αυτά τα νεύρα γίνονται υπερευαίσθητα στους ερεθισμούς. Το αποτέλεσμα είναι μία κατάσταση που αποκαλείται Τετανία και χαρακτηρίζεται από σπασμούς και τινάγματα των μυών, ιδιαίτερα αυτών των του προσώπου, των χεριών και των ποδιών.

Οι λειτουργίες των ηλεκτρολυτών είναι: συντήρηση του ισιζυγίου νερού στο σώμα (κάλιο, νάτριο), συντήρηση της μεταβίβασης των νευρικών ώσεων, συντήρηση των ομαλών συσπάσεων των μυών, συντήρηση του οξεο-αλκαλικού (ή οξεο-βασικού) ισοζυγίου του σώματος και συμμετοχή σε μερικές ενζυματικές και ορμονικές αντιδράσεις.

Η παρουσία ηλεκτρικού φορτίου (είτε θετικού είτε αρνητικού) σε ένα μέταλλο αλλάζει τις θεμελιώδεις ιδιότητές του. Το Νάτριο (Na) σαν καθαρό μέταλλο είναι έντονα δραστικό και αποσυντίθεται βίαια από το νερό, παράγοντας καυστική σόδα και υδρογόνο το οποίο μπορεί να ανάψει αυθόρμητα. Σαν κατιόν νατρίου (Na ), όμως είναι απόλυτα σταθερό μέσα στο νερό και υπάρχει σαν τέτοιο σε διαλύματα αλάτων και μέσα στο σώμα.

Το (Κ) αντιδρά το ίδιο βίαια με το νερό παράγοντας καυστική ποτάσσα και υδρογόνο. Σαν κατιόν όμως, το κάλιο (Κ ) είναι τελείως σταθερό και υπάρχει σαν τέτοιο στο σώμα.

Το ασβέστιο (Ca) αντιδρά με το νερό αλλά λιγότερο βίαια απ` όσο το νάτριο και το κάλιο. Σαν κατιόν ασβεστίου (Ca ) με δύο θετικά φορτία, είναι παρόν σε μικρή έκταση στα σωματικά υγρά σαν σταθερή ουσία αναγκαία για την μεταβίβαση των νευρικών ώσεων για τη μυηκή σύσπαση και για την θρόμβωση του αίματος.

Το μαγνήσιο (Mg) σαν καθαρό μέταλλο αντιδρά μόνο πολύ αργά με το νερό και είναι πολύ περισσότερο σταθερό απ` όσο το νάτριο, το κάλιο και το ασβέστιο. Η θερμότητα της αντίδρασης αυτής προκαλεί αυθόρμητα άναμμα με ένα εκτυφλωτικό φως, πράγμα που εξηγεί το γιατί κάποτε το χρησιμοποιούσαν στην φωτογραφία με «φλάς». Σαν κατιόν (Mg  ) μεταφέρει δύο θετικά φορτία που σταθεροποιούν το μέταλλο για τις λειτουργίες του μέσα στο σώμα.

Ο φώσφορος (Ρ) είναι μία πολύ δραστική ουσία που ανάβει αυθόρμητα σε θερμοκρασία πάνω από 30οC καθώς το ελεύθερο μέταλλο είναι εξαιρετικά τοξικό, προκαλεί γαστρεντερικούς ερεθισμούς, βλάβη στο συκώτι, κοκκινίλες στην επιδερμίδα, ανωμαλίες στο κυκλοφοριακό, Κώμα, σπασμούς, και θάνατο ακόμα και με την ελάχιστη ποσότητα των 50χλγρ. Στο δέρμα προκαλεί σοβαρά εγκαύματα. Όταν συνδυασθεί με οξυγόνο για να σχηματίσει φωσφάτη (ΡΟ4) και στην ανιονική μορφή του δηλ. Σαν φωσφορική ρίζα (ΡΟ4) είναι αβλαβές και εκτελεί τις λειτουργίες του μέσα στο σώμα, σαν αδιάλυτο φωσφορικό ασβέστιο στα οστά και στα δόντια, και σαν ιονισμένη φωσφορική (ρίζα) στα σωματικά υγρά.

Το χλώριο (Cl) είναι ένα εξαιρετικά επικύνδυνο κίτρινο αέριο με αποπνικτική οσμή. Σα φορτισμένο άτομο χλωρίου (Cl ) εμπεριέχεται στο μισό μόριο του κοινού αλατιού και δρά μέσα στο σώμα σαν ένα σημαντικό ανιόν που εξουδετερώνει τα κατιόντα καλίου και νατρίου.